• Baby on Fire •

Title: CAN I LOVE YOU?
Author: b.leaf
Paring: Yunjae, Yoosu (Implied Minsu)
Genre: AU, Romance, Drama, Angst
Rate: PG-13

16. แผล

สี่ทุ่มครึ่งแล้ว

แสงดาวที่กำลังอาบไล้พื้นถนนสีดำมะเมื่อม สะท้อนกับแสงจากไฟถนนข้างทางจนดูคล้ายสีเงินวาวเรือง เสียงจักจั่นร้องระงมทักทายดวงจันทร์ครึ่งเสี้ยวที่ปรากฏกายในค่ำคืนนี้ ชายหนุ่มร่างสูงกระชับเสื้อโค้ชเข้ากับตัว เขาถอนหายใจ เดินเตะกรวดหินสีสวยเล่นไปพลาง กำลังรอคอยใครคนหนึ่งอย่างเช่นทุกวัน

เสียงคลิกเปิดประตูรั้ว กับเสียงฝีเท้าที่ดังขึ้นด้านหลัง เรียกให้เขาหันกลับไป ใบหน้าขาวดั่งหิมะกับริมฝีปากสีกลีบกุหลาบแดงสวยคลี่ยิ้มบางๆ ทักทาย เป็นรอยยิ้มที่สวยที่สุดเท่าที่เคยพบพานมา

สวัสดี ยุนโฮ

ยุนโฮยิ้มร่า รีบวิ่งเข้าไปสวมกอดร่างบางในชุดสีขาว เขาลูบฝ่ามือลงบนแผ่นหลังบางและต้นแขนผอมๆ ของแจจุงราวกับพยายามจะช่วยคลายความหนาว ตอบแทนคนตัวเล็กที่แม้ร่างกายจะไม่เป็นใจ แต่ก็ยอมดั้นด้นออกมาให้เขาพบหน้าอยู่ทุกคืน

สี่ทุ่มครึ่ง ออกมาเจอกัน ทุกคืนเลยนะ

ก็ทำได้เท่านี้ ในเมื่อต่อจากนี้ไปเขาก็จะไม่มีเวลาว่างพาแจจุงไปเที่ยวเล่นที่ไหนอีกแล้ว ทั้งการงานที่กระชั้นรัดตัว ทั้งการแต่งงานที่กำลังจะมาถึงในอีกไม่ช้า อย่าว่าแต่พาไปเที่ยวเลย ทุกอย่างล้วนไม่พร้อมจะเปิดโอกาสแม้แต่จะให้เค้าพบหน้าแจจุงเสียด้วยซ้ำ

ในเมื่อทนไม่ได้ ในเมื่อใจมันจะขาดอยู่รอมร่อ

ก็เลยต้องทำอย่างนี้...

"คิดถึงคุณ คิดถึงมาก" เขากอดร่างบางแน่น พลางรำพันไม่หยุด แววความเจ็บปวดแฝงอยู่ในทุกถ้อยคำจากปากของเขา "อยากเจอคุณ อยากเห็นหน้า อยากจับมือ อยากกอด..."

คนสวยในอ้อมกอดได้แต่ยืนนิ่งๆ บนใบหน้าหวานสวยไร้ที่ตินั้นระบายไปด้วยรอยยิ้มไม่จาง ดวงตากลมโตสีดำสนิทสะท้อนแสงวาววับราวกับมีทะเลดาวอยู่ในนั้น แจจุงกอดเอวคนรักซึ่งกำลังงอแงแน่นจนคล้ายกับว่าร่างกายบอบบางนั่นถูกกลืนหายเข้าไปในเสื้อโค้ชตัวใหญ่ของยุนโฮ

แจจุงไม่รู้ว่าอะไรที่ทำให้เขาหลงรักผู้ชายคนนี้ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันเริ่มขึ้นเมื่อไหร่ รู้เพียงอย่างเดียวว่าเขารักยุนโฮ รักมาก และความรักของเขานั้นก็ดูจะยิ่งรุนแรงมากขึ้นทุกวัน

“ผมรักคุณ” เสียงทุ้มที่เคยฟังชัดเจน หนักแน่น กลับเบาลงในตอนท้าย จนถูกกลบด้วยเสียงสะอื้นในที่สุด แจจุงตกใจ รีบคลายกอดออกเพื่อสบตาคนรัก รอยยิ้มสวยบนใบหน้าหวานนั้นเลือนหายไปทันทีเมื่อพบว่ายุนโฮของเขากำลังร้องไห้ “รักมาก มากจริงๆ จะให้พิสูจน์ยังไงก็ได้”

ยุนโฮที่แสนเข้มแข็ง กำลังร้องไห้จนตัวสั่น

“ยกโทษให้ผมด้วย"

เพราะเขารักแจจุง แต่ก็รักยองเอมาก และมันเลวร้ายที่เขาสามารถพูดได้เต็มปากว่าเขารักคนทั้งสองคน เขารักยองเอมาตั้งแต่แรก และความรู้สึกในวันนี้ก็ไม่เคยเปลี่ยนไป มันยังเหมือนเดิม หากความรักที่เขามีให้คิมแจจุงคนตรงหน้านี้กลับยังคงตอกย้ำ มันแตกต่างจากความรักที่เขามีให้ยองเอโดยสิ้นเชิง ราวกับว่าถ้าชีวิตนี้ขาดแจจุงไปสักคน เขาคงไม่สามารถทนอยู่บนโลกที่แสนจอมปลอมใบนี้ได้

รู้ตัวว่าผิดที่ปิดเรื่องยองเอ รู้ว่าเลวที่หลอกลวงแจจุงมาตลอด รู้เสมอว่าเขาเห็นแก่ตัวที่สุด แต่ถึงอย่างไรก็ยังไม่อยากเสียแจจุงไปตอนนี้

แจจุงกัดริมฝีปากล่างของตัวเองเพื่อระงับน้ำตาที่กำลังรื้นขึ้นมาถึงโพรงจมูก ทรมานที่ได้ยินเสียงสะอื้นของยุนโฮ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่ากอดร่างสูงเอาไว้ มือเรียวเสยปัดเส้นผมของชายหนุ่ม ลูบศีรษะอย่างอ่อนโยน พลางเกลี่ยหยดน้ำใสๆ ออกจากหางตาเรียวเล็ก แจจุงจูบยุนโฮเบาๆ ที่หว่างคิ้ว ปลายจมูกคมได้รูป ตามด้วยปลายคางเรียว

ไม่พูด...ไม่ได้หมายความว่าไม่รู้สึก

ยุนโฮกำลังเจ็บ เขาปวดร้าวไปทั้งหัวใจ

หากคำว่า รัก มันเอ่ยออกมาได้ง่ายดายกว่านี้ จะย้ำให้ได้มั่นใจ

ยุนโฮกำลังร้องไห้...

รู้บ้างไหมว่าใจดวงนี้ก็กำลังร้องไห้ไปกับยุนโฮ

To be continued...